2020 özetim ve 2021 hedeflerim

2020.. Tıpkı reklamda da dediği gibi ne yıldı ama..

Küresel anlamda nasıl geçtiğini hepimiz biliyoruz ben bu yazımda benim bakışımdan nasıl geçtiğini anlatacağım..

2020'ye girerken umutlarım ve yeni hedeflerim vardı herkes gibi..

2019'daki hedeflerimin bir kısmını gerçekleştirmiş olarak girmiştim 2020'ye..

2020'den de genel olarak bu tür beklentilerim vardı..

ama hiç kimsenin tahmin edemeyeceği bir şey oldu ve 2020 asla unutamayacağımız bir yıl oluverdi..

Açıkçası yeni yıl hedeflerimi şu an madde madde hatırlamıyorum..

Zaten öyle bir yıl oldu ki gerçekleştirememişimdir de galiba..

Yılın başında online eğitimlere kayıt olmaya başlamıştım..

Hedefim kendimi geliştirmekti..

Aslında iyi de gidiyordum ama Ocak ayının sonlarında hayatımı alt üst eden bir şey oldu..

24 Ocak Elazığ depremi..

Ve ben bu olaya çok yakın bir şehirde Malatya'da maruz kalmıştım ne yazık ki..

Şuan hatırlamak dahi istemeyeceğim korkunç saniyelerdi..

Belki de kendimi ilk kez ölüme bu kadar yakın hissetmiştim..

Daha dakikalar önce sözlümle keyifli bir şekilde telefondayken ve çalışacağım ingilizce dersini düşünürken dakikalar sonra aniden "hayatta kalacak mıyım" düşüncesiyle burun buruna gelmek hayatımın en sarsıcı deneyimi olmuştu..

Depreme tuvalet (evet gerçekten) gibi dar ve yalnız olduğum bir yerde yakalanmaksa travmamı daha da katladı..

Artık "hayatında yaşadığın en büyük şanssızlığın nedir" sorusuna verilecek bir cevabım vardı..

Deprem gecesi galiba ilk panik atak krizimi geçirdim.. Korkudan nefes alamadım ağladım ve sakinleşemiyordum.. O gece çok zor uyudum..

Devamındaki birkaç gün sürekli tetikte olmam dışında dizlerimin titremesinin geçmesini bekliyordum..

En sevdiğim aktivitem karanlıkta yalnız oturmakken bunu aylarca yapamadım..

Ölmekten, depremden, enkazda kalmaktan, en ufak bir çıt sesi ya da sarsıntıdan deli gibi korkar olmuştum.. Nereye gidersem gideyim telefonum hep yanımdaydı..

Aylarca kafamda deprem olursa ne yapacağım sorusu vardı ki hala var malesef..

Şubat ayında doğum günümdü ama benim umrumda bile değildi çünkü ben iyi değildim.. Toparlanamıyordum.. Son 2 sene kendim kutlayıp çok mutlu olduğum; pastalar abur cuburlar hediyeler aldığım günü kutlamak içimden gelmiyordu.. Kutlamadım da.. Normal bir gün gibi geçirdim..

Mart ayında malesef virüs artık ülkemizde de açıklanmaya ve önlemler alınmaya başlanmıştı.. Hayatımda ilk kez maske takma ihtiyacı duyduğum aydı çoğu insan gibi..

Bu karmaşa içerisinde evlilik teklifimi de bu ayda aldım.. Çok güzel birkaç gündü.. :)

Nisan Mayıs Haziran ayları herkes gibi evde geçti ama ben kendime bir şeyler katmaya devam ediyordum.. Online eğitimlere.. Yeni şeyler öğrenmek bana kendimi hep iyi hissettirmiştir..

Temmuz ayında düğün hazırlıkları birkaç gün içinde hallolmuştu..

İlk gelinliğimi maskeyle deneyeceğimi söyleseler galiba ne alaka be derdim..

Eşya seçimleri çeyiz alışverişi çok keyif aldığım günlerdi tabi..

Artık Ağustos ayı gelmişti ve 9'unda dünya evine girdim :)

Süreç biraz sıkıntı olsa da balayımızı yapmak istedik ve Muğla'da bir otel ayırttık.. 2 gece 3 gün olmak üzere çok sakin aşırı iyi vakit geçirdik.. Kaldığımız otel kalabalık değildi ve her oda farklı yerlere yapılmıştı.. Yüzmeyeli aylar yıllar olduğunu düşününce havuzda da epey keyfim yerindeydi.. Şansıma havuzda da tek eşim ve ben vardık.. Yani insanlardan uzak ve tatlı bir balayı geçirdik..

Ağustos ayından beri yeni bir şehirde yeni bir hayatım var ve birde bir muhabbet kuşum..

Evliliğimden iki hafta sonra hayatıma giren biricik Bobo'm..

Son aylarım da yeni hayatıma adapte olmaya çalışarak geçti..

Eğer 2020'yi maddeler halinde özetlersek..

İkinci kez büyük bir deprem yaşadığım,

13 farklı eğitimden sertifika alıp kendimi yeni şeyler kattığım,

Dikişte kendimi geliştirdiğim,

Dünya evine girdiğim,

2 yeni şehir görüp birisinde yeni bir hayat kurduğum,

İlk kez sorumluluğu tamamen bana ait olan bir evcil dost edindiğim,

Kendi dikiş makineme sahip olduğum,

Yemek yapmayı öğrendiğim,

Kendi yuvamın olduğu,

Yeni kaktüsler edinip ilk kez bambu hediye aldığım,

Covid olduğumu zannedip test yaptırdığım ve bronşitim olduğunu öğrendiğim,

Yirmilik diş ameliyatı olduğum,

Sosyal fobimle her sene olduğu gibi yüzleştiğim,

Çok fazla şey öğrenip çok fazla değiştiğim ve genel olarak bakarsam güzel geçmiş bir yıldı..

Bu yıla yeni bir yapılacaklar listesi ve duygu durum çizelgesiyle başlıyorum..

Yeni yıldan teker teker değil de genel şeyler istiyorum..

İman.. Sağlık.. Huzur.. İstikrar.. Sevdiklerimin yanımda ve iyi olduğu, Allah'ın rızasını kazanıp gerçekten olmak istediğim insan olabildiğim bir yıl diliyorum kendime..

Bu yeni yılda olacaklardan çok umutluyum ama beklentim yıldan değil kendimden..

Gerçekten çabaladığımda yapabileceğimi gördüğüm bir yıldan sonra kendime inanıyorum..

Güzel gel 2021.. Hepimize iyilikler getir..